مشکلات پوستی برای افراد دیابتی

افراد مبتلا به دیابت در مورد اتفاقاتی که در بدنشان می افتد بطور خاصی حساس و نگران هستند اما این اتفاقات می تواند از تظاهرات خارجی آن تشخیص داده شود.بالا بودن قندخون همراه با گردش خون ضعیف سبب می شود پوست بدن درمعرض چندین عفونت از قارچ تا عفونت های مرتبط با زخم بازقرار گیرد. مهمترین مسئله آشنایی با علایم و تظاهرات هر یک از مشکلات پوستی است. همچنین چگونگی درمان و حتی جلوگیری از بروز آنها در اولویت است.

·        ملاحظه ی اول در مورد پوست دیابتی، احساسی است که در موقع لمس آن به شما دست می دهد. پوست افراد دیابتی غالباً نسبت به پوست افراد غیر دیابتی خشن تر است زیرا پوست ضخامت بیشتری می یابد. هر چه دیابت پیشرفته تر می شود ضخامت پوست افزایش می یابد افزایش ضخامت پوست در افرادی که بیش از ده سال به دیابت مبتلا هستند بیشتر مشاهده می شود. این ضخامت درمحل اتصال مفاصل انگشتان دست و پا بیشتر است. درمانهای فیزیکی کمک می کند تا از خشکی و سختی این نواحی کاسته شود.ضخامت پوست در این نواحی قابل برگشت به حالت قبل نیست حتی اگر بیماری دیابت کنترل شود، پوستهای ضخیم شده همچنان در همان حالت باقی می مانند . از آنجائیکه برای درمان این حالت روشی وجود ندارد  بهترین حالت پیشگیری از ایجاد آن است.

·        دومین نگرانی، چگونگی و ظاهر پوست است. یک بیماری شایع درمیان افراد دیابتی acanthosis nigricansاست. این ضایعه در قسمت هایی از پوست که تاخوردگی دارد نظیر زیر بغل، اطراف گردن یا کشاله ی ران دیده می شود. پوست این نواحی تیره تر و برنگ قهوه ای یا برنز تیره تغییر می کند . پوست در محل تاخوردگیها ، زبرتر و ضخیم تر است. پوست ممکن است در این نواحی دچار خارش شود. اگر چه آکانتوزیس نیگرا احتیاج به مراقبت های پزشکی و درمانی ندارد اما نکته ی مهم این است که این عارضه در افرادی که مستعد ابتلا به دیابت نوع 2 هستند نیز ظاهر می شود. چنانچه این عارضه را در پوست مشاهده کردید حتماً برای کنترل مقدار قند خون و انسولین بدنتان به پزشک مراجعه کنید این عارضه معمولاً به دلیل افزایش مقدار انسولین و مقاومت به  انسولین ظاهر می شود. این ضایعه همچنین در کودکان مبتلا به دیابت نوع 2 نیز مشاهده می شود.

·         پوست افراد مبتلا به دیابت بیشتر مستعد بروز عفونت است. یکی از این عفونت ها necrotizing fasciitis  نام دارد. این ضایعه توسط ورود باکتری به یک زخم  باز در پوست افراد دیابتی ایجاد می شود. این بیماری بسیار خطرناک است و چنانچه درمان نشود نه تنها می تواند پوست را تخریب کند که به بافت های زیرین نظیر ماهیچه ها نیز آسیب رساند . این عفونت با ظاهر شدن برجستگی های قرمز رنگ دردناک بروی پوست آغاز می شود. این برجستگی ها نهایتاً سیاه شده و بافت آن ناحیه را درگیر کرده و نابود می کند.

·     انواع دیگری از عفونت ها می تواند از یک زخم کوچک یا یک تاول بروی پا آغاز شود. مشکل عمده ی این گونه عفونت ها ایجاد این جراحت ها بروی پا است که اکثراً به این نواحی توجه نمی شود مگر فرد احساس ناراحتی کند، تا آنزمان یک زخم ساده می تواند به یک عفونت جدی مبدل شود که نیاز به درمانهای فوری تخصصی و پزشکی خواهد داشت.

منبع: diabetes – living.com